غذاهای صدادار

همه، غذاها رو از بو و مزه میشناسن.
اما تو اندونزی، سر هر کوچه که نه، جلوی هر خونه یه غذای خیابونی هست.


هر کدومم یه صدایی داره.
یعنی چی؟
تو ایران، دیدید که سبزی فروشا با بلندگوشون داد میزن تا ملت بیان خرید کنن. اینجا داستان یکم ملوتره، هر نوع غذا فروش دوره گرد یه صدایی داره. مثلا نودل، یه صدای دلنگ دلنگ دلنگ داره که انگار با یه آهن میزنن رو یه آهن دیگه.
یه غذای دیگشون با بامبو چند بار میزنن رو یه بامبوی دیگه و با یه ریتم دیگه.
اما چه غذایی با ذائقه ما اینجا سازگاره؟
ناسی گورنگ (Nasi Goreng) مثل استانبولی پلو خودمونه ولی تند. خیلی خوبه، رفتید اندونزی جای گشتن دنبال رستوران ایرانی امتحانش کنید.


چنده؟
یه بشقاب سه هزار تومن ناقابل.
ناسی مگلنگ (Nasi Maglang) هم مثل همون ناسی گورنگه ولی نودل و برنج قاطیه.


میت بالم (Baksi) یه چیزی تو مایه آب گوشت خودمونه ولی با گوشت قل قلی.
ولی دور و بر غذاهای پدنگ (Padang) نرید که به کار ما نمی یاد. غذای سرخ کرده که معلوم نیست کی پختنش و آماده تو هوای آزاد گذاشتن، مثل فلافلی خودمون سلف سرویس هم هست ولی سرد.
آب میوه ها هم که واقعا آب میوه است و نه آب و اسانس.
خلاصه میشه بری کافه و کافه رو بخوری. سر جمع میشه بیست هزار تومن.


هرچی از جاکارتا به سمت شرق میایم غذاها ارزونتر میشه.
کلا به جزیره ی بزرگی که جاکارتا پایتخت اندونزی توش هست میگن جاوا. غربی ترین شهر جاوا، جاکارتاست و شرقی ترین قسمتش چسبیده به بالی.

یه بار هم رفتیم یه رستوران کره ای، زبون گاو خوردیم، اول قیمتش رو دیدیم که زده بود 30 هزار تومن، بعد تا نشستیم چند نفر اومدن هی رو میز مخلفات چیدن. این شکلی:

یه طرف میز هم اجاق و هود داشت، و یه آشپز اومد سر میزمون زبون هارو سرخ کرد.

ما که داشتیم سکته میکردیم که الان اینهمه دارن زحمت میکشن پوستمون کنده میشه سر حساب کردن، تمام مدت با فکر اینکه چند میشه غذا و وای بدبختمون کردن غذا رو خوردیم، انصافا هم خوشمزه بود، گفتیم بیخیال یه باره دیگه، هرچی میخواد میشه، حدس بزن چقدر پول سرویس و مالیات دادیم؟ 3 هزار تومن. سرجمع شد 33 هزار تومن که جزو غذاهای لاکچری ای بود که خوردیم.

‏8 دیدگاه در نوشته‌ی “غذاهای صدادار

  1. سحر

    مژده و پیمان جان واقعا ایول دااارید کلی حال کردم با این حرکتتون هم کوله گردی هم فکر طراحی سایت و واقعا بیان اینطوریه تجربیاتتون خوندنیه عااالیه
    موفق بااااشید😊😊😊

    1. admin نویسنده

      ناسی یعنی برنج. همه جا این پلو مخلوطشون سرو میشه، چه تو رستوران، چه خیابون. چه اندونزی، چه مالزی، چه تایلند 😀

  2. سمیه

    سلام دوستان خوب خوش سفر. مطالبتون علاوه بر اینکه جالبه و نمکی کلی اطلاعات مفید داره. من و همسرم رویای هیچ هایک رو داریم و دلمون میخواد عملی کنیم. مطالب شما این ایده رو پر رنگ تر کرد برای عمل کردن. موفق و پر سفر باشید.
    از طرف مرتضی بمانی و سمیه شیخ زاده

  3. فاطیما

    سلام عزیزم…..میشه اگر برنامه ی سفر با پام رو داشتید اطلاع رسانی کنید؟؟ خوب همیشه که نباید با همسفرهای قبلیتون مسافرت کنید…خودتون گفتید عاشق تجربه های جدید و آشنا شدن با افراد مختلف با فرهنگ و آداب و رسوم مختلف هستید…پس اگر سفری با پام رفتید تو ایران یا خارج از کشور، حتما اطلاع رسانی کنید…من و همسرم هم عاشق سفریم…مخصوصأ سفرهای اینحوری و ارزان …ممنونم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *