دردسرهای لپتاپ

واسه این سفرمون لپتابمون رو همراهمون آورده بودیم، همین اینکه من و پیمان جفتمون هنوز باید روی تز فوق لیسانسمون کار میکردیم و باید یکی دو ماه دیگه تحویل بدیم و دفاع کنیم که بالاخره فارغ التحصیل شیم. هم اینکه تصمیم داشتیم توی سفر کار کنیم، طراحی سایت و عکاسی، پس با اینکه لپتابمون خیلی بزرگ و سنگین بود، چاره ای نداشتیم که بیاریمش با خودمون. با شارژرش حدود سه کیلو و نیم وزنش بود و این خیلی زیاده واسه کسی که قراره همه وسایلش رو روی دوشش حمل کنه.
اواخر که تهران که بودیم چندین بار خیلی شدید داغ میکرد لپتاپ و یه سری از دکمه های کیبورد کار نمیکرد، واسه سفر بردیمش تعمیر و نو نوارش کردیم و ویندوز و برنامه هارو هم دوباره ریختم و خیلی شیک آماده شد واسه سفر. هفته اول سفر اکی کار میکرد، از هفته ی دوم دوباره داغ کردنا شروع شد، گفتیم شاید مشکل از رطوبت خیلی شدید اینجاست، اما چند روز بعدش ویندوز بالا نیومد، گفتیم شاید ویروس گرفته که درایور هاش رو از کار انداخته، چون کیبورد کار نمیکرد که بشه دوباره ویندوز نصب کرد، خلاصه سرتون رو درد نیارم، اینجا هم هی بردیمش تعمیرگاه و خرج گذاشت رو دستمون، دوباره ویندوز و برنامه ها رو از اول ریختم، یکی دو روز کار کرد. توی شهر جوگجا بودیم که دوباره ویندوز بالا نیومد، داشتیم سکته میکردیم که داده ها و فایل های پروژه هامون نپره. سعی کردیم با دانشجوهایی که خونشون مهمون بودیم درستش کنیم، که کاری از دستمون بر نیومد و دوباره بردیمش تعمیرگاه، بعد از دو سه تا تعمیرگاه جابه جا کردن، بالاخره متوجه شدیم که بعله، پردازشگر و کارت گرافیک به رحمت خدا رفتند و عملا لپتاپ به درد این میخوره که ازش یه عنوان تخته آشپزی استفاده کرد.
یه نصف روز توی جوگجا توی مغازه های کامپیوتری چرخیدیم که ببینیم واسه خریدن یه لپتاپ نو چقدر باید هزینه کنیم. خلاصه که مجبور شدیم یه دونه بخریم. واسه پروژه ی من باید کانفیگ لپتاپ خوب میبود برا همین خریدن لپتاپ جدید نزدیک 800 دلار پامون درآومد. یکم قیمتش ارزونتر از هم مدل هاش تو ایران بود، ولی به هرحال اتفاق خوشایندی هم نبود 😐 چون به لطف تحریم های بانکی ایران، پول نقد همراهمون اورده بودیم و کارتی در کار نبود و راهی واسه فرستادن پول از ایران نداشتیم و البته هم نمیخواستیم، چون از اول قرار گذاشته بودیم که واسه چهارماه 3200 دلار همراهمون میاریم. قرار این بود که روزی ماکزیمم نفری 10 دلار خرج کنیم که واسه چهارماه میشد 2400 دلار، 800 دلار هم بیشتر اورده بودیم واسه “روز مبادا” و خریدن سوغاتی، که الان همش رفت پا لپتاپ 😀 حالا دیگه فیکس روزانه نفری 10 دلار داریم که خرج کنیم، اما نگران نیستیم، چون میخوایم کار در سفر کنیم. فعلا یه کار توی بالی گیر آوردیم که باید واسه یه هتل خیلی شیک، عکاسی کنیم که توی وبسایت هتلش ازش استفاده کنیم. یه سری ایده کار کردن از طریق عکاسی هم داریم که قراره تو بالی انجامش بدیم، امیدوارم جواب بده، درباره اش بعدا مینویسیم.
تا حالا که تقریبا بیست روزه توی سفریم، اکثرش رو پیش دوستامون از طریق کوچسرفینگ موندیم و فقط سه شب هاستل گرفتیم که اونم شبی حدودا چهل هزار تومن واسه جفتمون دراومد. مسافت های بین شهرها رو هم که هیچهایک میکنیم و فقط عمده خرجی که داریم خوراک و جابه جایی های داخل شهریه که نفری 10 دلار کافی بوده تا حالا. اگه کارهم بکنیم که خیلی اوضاع خیلی شیکتر میشه و دوباره پول واسه “روز مبادا” و “سوغاتی” رو میتونیم دربیاریم. 🙂

‏3 دیدگاه در نوشته‌ی “دردسرهای لپتاپ

  1. mahin

    peyman jan ve mozhde khanom khaste nabashied man safar namatono donbal mikonam khily dost daramhamishe salamat ve khosh bashien valiy safar be bali ro ntonestam bekhonam to en sait nabod mofagh bashied mahin mashhadi

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *